مجموعه عظیم فوتوشاپ Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
سه شنبه 22 خرداد ماه سال 1386

کنار غسلان که هستی نیازی به نوازنده و خواننده نیست . آب برایت کلام میخواند . مقام میزند . نه نیازی به چشم داری و نه گوش . دل بده . می شنوی ....

یا ذات حسین ساقی چلانه

جاگه التجای خویش و بیگانه

***

سومین هدیه تنبور مست تقدیم به شما .

چهارشنبه 16 خرداد ماه سال 1386

شناسایی هرچه بیشتر ساز باستانی تنبور جز با همت نوازندگان این ساز میسر نیست . در این میان اساتید گرامی این ساز نقش مهمی را ایفا می کنند . یکی از نوازندگان برجسته این ساز آیینی مرحوم سید خلیل عالی نژاد بودند که پیش تر به زندگی این هنرمند گرامی پرداخته شد . تنبور مست سعی دارد پاره ای از آثار درخشان این هنرمند گرامی  که شاید برای بسیاری از دوستان همراه ناشنیده باشند را طی چند هفته ارائه نماید . از آنجا که به احتمال قریب به یقین این آثار هرگز به صورت رسمی اجازه انتشار نخواهند یافت لذا تنبور مست با گرامی داشت یاد و خاطره خالق این آثار مرحوم سید خلیل عالی نژاد و با کسب اجازه از خانواده ی آن استاد گرامی  به انتشار این قطعات  می پردازد . تنبور مست  به عنوان دومین هدیه زخمه ی تنبور خلیل را به شما تقدیم میکند .

خدای حقیقت را در قسمت دانلود دریافت کنید .

یکشنبه 13 خرداد ماه سال 1386

با گذشت زمان  نیاز انسان به تغییر و نو آوری در تمام جنبه های زندگی احساس میشود .اما باید توجه داشت که هر تغییر و تحول به تکامل ختم نمی شود . در حوزه هنر نیز با گذشت زمان و تغییر در الگوی زندگی گرایش مردم به نوآوری بیشتر به چشم می خورد . موسیقی ملی ایران با پشتوانه هزاران ساله خود در طول تاریخ همواره همراه و هم گام با جامعه به تکامل و نو آوری ادامه داده است . موسیقی ایرانی در سال های اخیر روند رو به رشد خود را به دست فراموشی داده و جز چند اثر انگشت شمار کار به یادماندنی و خاطره سازی را به خود ندیده است . رخوت و تکرار را حتی در آثار بزرگان موسیقی ایرانی به وضوح مشاهده می کنیم . بزرگانی که زمانی با مردم و برای مردم بودند و هم زمان با تحولات جامعه و گام به گام با نیاز های مردم به خلق آثاری ماندگار می پرداختند .

موسیقی تلفیقی نمونه ی آشکاری از تغییر و تحول در هنر ایرانی به شمار می رود . اقبال عمومی از این نوع موسیقی  بیانگر نیاز جامعه به آن است . پس نباید برای محو و رد آن تلاش کنیم . گو اینکه قادر به چنین کاری نیز نیستیم . اما سوال اینجاست که همراهی چند سبک موسیقی به شکلی کودکانه و مضحک در یک زمان در خلق یک قطعه و یا استفاده از صدای حیوانات در آن نیاز امروز شنوندگان موسیقی است؟؟ آیا تمام ظرفیت های صدای انسان در آثار هنری به کار گرفته شده است که حال برای ازبین بردن کاستی ها به صدای سگ متوسل شویم ؟

افراط و تفریط هنرمندان و متولیان موسیقی و حتی مردم در برخورد با هنر سبب کاهش سطح سلیقه عمومی جامعه شده است . در این میان مخاطبان هنرمندان و متولیان فرهنگی به یک میزان مسئول این روند نگران کننده اند .همه ی ما در ظهور افرادی چون محسن نامجو مسئولیم. از مخاطبانش معلمانش و مشوقانش و حتی مخالفانش .به یاد داشته باشیم گاهی اوقات یک پدیده حتی ارزش مخالفت هم ندارد .همه و همه باید برای موسیقی ملی خود و چالش پیش رویش فکری کنیم . 

   1      2    >>